Oferta

Ustawy prawne w Szwecji

Przegląd kilku przydatnych ustaw obowiązujących w Szwecji

 

Znakomita większość mieszkańców czy to Polski, czy Szwecji zdaje sobie sprawę z konieczności przestrzegania obowiązujących norm prawnych. Nieprzestrzeganie prawa ma swoje konsekwencje, a nieznajomość prawa nie zwalnia od przestrzegania go. Dlatego poniżej zrobiłam zestawienie najważniejszych szwedzkich norm prawnych z którymi najczęściej można się zetknąć w różnych biznesowo-handlowych i zawodowych sytuacjach.

 

Na prawo pracy, Arbetsrätt, składa się kilka składowych ustaw. Szwedzkie prawo pracy dzieli się na indywidualne i kolektywne.

Na individuell arbetsrätt czyli indywidualne prawo pracy składa się:

  • Arbetsmiljölag czyli prawo o bezpieczeństwie warunków pracy którego celem jest zapobieganie wypadków i uszczerbków na zdrowiu oraz dążenie do dobrego środowiska pracy.
  • Semesterlag czyli prawo urlopowe które mówi, że każdy zatrudniony pracownik ma prawo do korzystania z przywilejów urlopowych.
  • Arbetstidslag to prawo czasu pracy obowiązujące w każdym miejscu pracy gdzie pracownik wykonuje pracę na rzecz pracodawcy. Arbetstidslagen zawiera kilka wyjątków o których mowa w 2 § tego prawa i m.in. dotyczą one czasu pracy o szczególnym charakterze, np.: policji czy służby zdrowia, czy też pracy świadczonej w domu pracodawcy.
  • Lagen om Anställningsskydd (w obiegowym użyciu skrót LAS) to ustawa o ochronie zatrudnienia która również przewiduje równe prawa dla pełno- jak i niepełnosprawnych pracowników.
  • Diskrimineringslag to prawo o dyskryminacji i zakazuje zaniedbywania, gorszego traktowania oraz szykanowania na podstawie któregokolwiek z siedmiu powodów: płci, wykraczającego poza ogólnie przyjęte płciowe normy zachowania, przynależności etnicznej, religii, niepełnosprawności, orientacji seksualnej oraz wieku.
  • Lagen om offentlig anställning (LOA) czyli prawo o zatrudnieniu na rządowych oraz państwowych posadach.

W skład kollektiv arbetsrätt czyli zbiorowego prawa pracy wchodzi:

  • Förtroendemannalag czyli prawo męża zaufania, a innymi słowy prawo dające możliwość reprezentantom związków zawodowych do uprawiania swojej działalności związkowej w czasie pracy, bez przeszkód stawianych ze strony pracodawcy.
  • Medbestämmandelag (w obiegowym użyciu skrót MBL) to ustawa o współdecydowaniu, czyli prawo zatrudnionych do wpływania na ich sytuację zawodową w miejscu zatrudnienia.

Avtalslag  (AvtL) to prawo o porozumieniu, które reguluje jak ma być sformułowana umowa i jakie elementy ma zawierać. Poza tym obowiązuje wolność w zawieraniu umów przy założeniu, że warunki umowy są godziwe i zgodne z obowiązującymi przepisami.

E-handelslag to prawo o handlu w sieci. Daje ono ochronę konsumentowi kupującemu produkty i usługi przez internet poprzez stawianie sprzedawcom wymagań dotyczących informacji o produkcie czy usłudze oraz technicznych rozwiązań umożliwiających złożenie zamówienia. To prawo obowiązuje w przypadku ehandlu i płatnych usług, jak również marketingu w sieci i usług finansowanych z wpływów z reklam.

Immaterialrätt oznacza prawo do własności intelektualnej i reguluje kwestie praw autorskich do dzieł sztuki i literatury, odkryć, znaków firmowych i fabrycznych oraz wzorów. W zakres tego prawa wchodzi: Upphovsrättslagen (URL) to ustawa o prawie autorskim, Patentlag (PL) czyli prawo patentowe, Lag om rätten till arbetstagarens uppfinningar oznaczające ustawę o prawie do odkryć zatrudnionego personelu, Varumärkeslagen (VML) to prawo znaku firmowego a Mönsterskyddslag oznacza ustawę o ochronie wzoru. Zdecydowałam o nazwaniu tych ustaw w moim zestawieniu, ponieważ wiele firm operuje wartościami których stawki mogą być wysokie. Mowa tu o patentach, znakach firmowych, designie, nazwie firmy, autorskich metodach pracy, rejestrze klientów czy szczególnych umowach.

Köplag (KöpL) to prawo kupna polegające na dobrowolnym porozumieniu zawartym pomiędzy kupującym a sprzedającym. To prawo nie jest nakazujące i daje możliwość porozumienia się na własnych, ustalonych zasadach które mogą być inne niż te ustalone przez prawo.

Konsumentköplag (KKöpL) czyli ustawa o kupnie przez konsumenta i dotyczy sytuacji, kiedy firma sprzedaje produkty czy rzeczy osobie fizycznej. Ta ustawa jest nakazująca na korzyść konsumenta, a to oznacza że sprzedająca firma nie może zaproponować warunków gorszych niż te ustalone prawem i dotyczy to również produktów używanych i z przeceny.

Marknadsrätt  czyli prawo rynkowe składa się z:

  • Marknadsföringsrätt (MFL) to ustawa o marketingu która ma na celu ochronę konsumentów przed agresywnym i kłamliwym marketingiem, jak również stawia wymagania wobec działań marketingowych, które nie mogą manipulować samodzielną decyzją o kupnie podjętą przez konsumenta. Postanowienia z MFL znajdują się m.in. w ustawie o tytoniu, grach hazardowych, wycieczkach czarterowych, wymianie walut i wielu innych. Dzięki tej ustawie w szwedzkiej telewizji nie obejrzy się reklamy zabawek czy słodyczy skierowanej wyłącznie do dzieci.
  • Konkurrenslag, ustawa o konkurencji sprzyjająca małym przedsiębiorcom poprzez zakazanie karteli jak również zakazująca przodującym firmom nadużywania swojej rynkowej władzy.

Prissinformationslag to ustawa o informacji na temat cen, która zapewnia konsumentowi prawo do wyraźnej i poprawnej informacji dotyczącej cen. Ta ustawa jest nazywana ustawą ramową, ponieważ wypełnia się ją i dodatkowo wyjaśnia uzupełniającymi instrukcjami i przypisami i obowiązuje wtedy, kiedy firmy dostarczają produkty konsumentom.

Produktsäkerhetslagen oznacza ustawę o bezpieczeństwie produktu i mówi, że wszystkie produkty i usługi oferowane konsumentom przez firmy mają być bezpieczne. Żeby zapobiec niebezpieczeństwu zetknięcia się użytkowników z niebezpiecznymi produktami i usługami ustawa ta zawiera cały zestaw powinności nakładanych na firmy i producentów.

Ten tekst przybliżający Państwu ustawy prawne obowiązujące w Szwecji chciałabym zakończyć przytoczeniem zasad obowiązujących w International Chamber of Commerce czyli Międzynarodowej Izbie Handlowej, której zadaniem jest propagowanie etycznego standardu działania w gospodarce i handlu. Zasady ICC nie są wiążące, jednak ten przedsiębiorca który złamie zasady honorowego działania naraża się na negatywny rozgłos. Główne stanowisko ICC porusza kwestie dotyczące marketingu i reklamy oraz e-handlu. Reklama ma być zgodna z prawem, godna zaufania, przestrzegać dobrego biznesowego zwyczaju i nie może może być sformułowana w rażący sposób.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *