Oferta

Jak Szwedzi unikają konfliktów małżeńskich z powodu sporów finansowych?

Jak Szwedzi unikają konfliktów małżeńskich z powodu sporów finansowych?

Obiegowa opinia o szwedzkim zamożnym społeczeństwie, patchworkowych rodzinach oraz niechęci Szwedów do wchodzenia w związki małżeńskie jest częściowo uzasadniona. Konsekwencją tych wypadkowych jest potrzeba szczegółowych ustaleń dotyczących zarządzania finansowego w rodzinie, wynikająca z konieczności regulacji bezpieczeństwa ekonomicznego w nieuregulowanych prawnie związkach. Ale nie tylko. Szwedzki kodeks prawny pomaga również przyszłym małżonkom uniknięcia potencjalnych sporów z powodu pieniędzy poprzez ujednolicenie zasad.

Co w małżeństwie reguluje szwedzki kodeks prawny (äktenskapsbalken)?

Ludzie będący w tzw. konkubinacie (sambo) mogą żyć na różnych poziomach ekonomicznych w zależności od generowanych dochodów. Natomiast w małżeństwie (äktenskap) partnerzy mają względem siebie obowiązek alimentacyjny (underhållsskyldighet), czyli kodeks małżeński daje im gwarancję i zobowiązuje do życia na tej samym stopie materialnej.

Pary małżeńskie są właścicielami wszystkich swoich dóbr wspólnych i podczas rozwodu muszą one być podzielone na pół, niezależnie od tego, kiedy i przez kogo zostały nabyte (nawet jeśli zostały nabyte przed zawarciem małżeństwa). Istotna jest wartość udostępnianego zasobu, czyli przy rozwodzie jeden z małżonków może np. zatrzymać samochód lub biżuterię, ale musi zwrócić ich wartość np. w podziale mieszkania.

Wszystko, czego któryś z małżonków nie chce włączyć do ewentualnego podziału (bodelning) w wypadku rozwodu, na przykład oszczędności na fundusz emerytalny, musi być chronione z góry jako majątek osobisty małżonka (enskild egendom), a umowę o ochronie podejmuje się przy okazji zawierania małżeństwa lub już podczas jego trwania.

Intercyza (äktenskapsförord), czyli inaczej małżeńska umowa majątkowa, aby była ważna musi być zarejestrowana w szwedzkim urzędzie podatkowym (Skatteverket).

Spadki i darowizny mogą również stanowić majątek osobisty małżonka, ale tylko i wyłącznie jeżeli jest to określone w testamencie lub akcie darowizny.

W przypadku małżeństw trwających krócej niż pięć lat obowiązują specjalne zasady, tzw. skorygowanie stawki podatkowej (jämkningstrappan). Ta zasada mówi, że po roku małżeństwa tylko 20 procent wspólnych aktywów zostanie uwzględnionych w razie rozwodu (skillsmässa), po dwóch latach 40 procent i tak dalej.

Małżeństwo mające dzieci z poprzednich związków musi pamiętać o tym, że w przypadku dziedziczenia te dzieci mają prawo do wypłaty swojej części spadku czyli zachowku (laglott) od razu. Warto też wiedzieć, że nawet w przypadku wspólnych dzieci nie ma prawnej możliwości wykreślenia zachowku z testamentu.

A co w przypadku konkubinatu?

W konkubinacie partnerzy nie dziedziczą po sobie nawzajem bez względu na to, jak długo żyli razem, jeśli nie spisali testamentu. W przypadku separacji (separation) tylko mieszkanie (oraz sprzęty w nim będące), które kupiono do wspólnego użytku są do podziału. W praktyce wygląda to następująco: jeśli jeden z konkubentów ma mieszkanie, do którego wprowadza się partner, to w razie separacji pierwotny właściciel zachowuje je jako swoją własność. Ale jeśli jeden z partnerów sprzeda swoje mieszkanie i kupi nowe do którego wprowadzą się obie osoby wspólnie od początku, wówczas w przypadku separacji wartość mieszkania należy podzielić równo.

Będąc w konkubinacie i kupując samochód obie osoby muszą być zapisane w umowie kupna jako właściciele, żeby w przypadku sporu obie strony mogły mieć prawo do podziału tej własności. Podobnie rzecz ma się z kontem oszczędnościowym.

Niezależnie od tego czy para jest małżeństwem czy konkubinatem, warto zastanowić się nad przyszłością jednego partnera w przypadku śmierci drugiego. Pomocą służą wówczas ubezpieczenia na życie oraz ubezpieczenia kredytów mieszkaniowych.

A co mówi szwedzki prywatny doradca finansowy?

Otwartość w omówieniu wspólnych wydatków i oszczędności to dobry początek wspólnego życia. Większość ludzi uważa że w konkubinacie wydatki należy dzielić sprawiedliwie, jednak pojęcie sprawiedliwości może być różnie pojmowane przez różnych ludzi. Istnieje kilka podstawowych propozycji rozwiązań które można regulować w zależności od potrzeb i życzeń: zupełna rozdzielność wydatków, dokładanie się do wspólnej kasy w zależności od dochodów i wspólne gospodarstwo domowe. Taki uproszczony podział pozwala dobrze rozwiązać kwestie ekonomiczne w partnerstwie, uniknąć potencjalnych konfliktów oraz dopasować do konkretnych sytuacji życiowych.

Dla ludzi spoza Skandynawii interesujące może się okazać, jak szczegółowo planuje się tu wspólne życie z ekonomicznej perspektywy. Podział “po równo” pasuje parom mającym dochody na podobnym poziomie. Sugeruje się tu maksymalnie szerokie określenie co ma wchodzić we wspólną pulę pieniężną. Czy tylko wspólne rachunki i wydatki na jedzenie czy też mają to być wydatki na przyjemności i podróże? A co z prezentami, finansowaniem świąt czy organizacją imprez dla przyjaciół? Proaktywne myślenie w sprawie oszczędności jest również wysoko punktowane, bo potencjalnie daje możliwość jeszcze dokładniejszego rozwiązania wspólnej i sprawiedliwej kasy domowej. Podział procentowy, tzn w zależności od wysokości zarobków jest również popularny i pozwala na “regulowanie“ różnic np. podejmowaniem dodatkowego zajęcia domowego świadczonego na rzecz wszystkich domowników. Jednak należy zwrócić tu uwagę na fakt, że osoba która z powodu niższych zarobków podjęła się np. dłuższego urlopu rodzicielskiego, ryzykuje krótszy okres pracy, a przez to niższą emeryturę.

Dzieci stanowią ważny wymiar w dyskusji o wydatkach. Bo jeśli wydatki na wspólne dzieci mieszczą się we wspólnej puli, to co w przypadku dzieci z poprzednich związków, tzw. dzieci bonusowych? (bonusbarn). Również dyskusja o wysokości kieszonkowego jest tu jak najbardziej uzasadniona, ponieważ warunki w jakich potencjalnie mogą żyć dzieci rozwiedzionych rodziców mogą diametralnie się od siebie różnić. Zarówno jeśli chodzi o możliwości finansowe w różnych rodzinach, jak i stosunek dorosłych do wydatków na różne cele.

Pieniądze i zarobki mogą być źródłem kłótni które zatruwają dobrą relację pary, szczególnie jeśli zaburzają poczucie sprawiedliwego traktowania czy równouprawnienia obojga partnerów w związku. Dlatego szwedzki system prawny oraz mentalność Szwedów w kwestii bezwzględnego dążenia do równouprawnienia jest godna naśladowania. Szczególnie, że ten sposób funkcjonowania i rozumowania funkcjonuje również w biznesowych relacjach i dzięki temu Szwecja ma czołowe miejsca w rankingach konkursów na najlepszego partnera biznesowego w świecie!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *